Akarsu

Divane bir dervişim, Hak yoluna durmuşum Ararken sonsuzlukta Hu sesini duymuşum Akışında aşkı bulup dalıp meşki bulmuşum Akarsuyum çağıl çağıl, ne çağıldarsın… Benim gibi dünyada bitmez derdin mi vardır? Sevdiğinden kaldın ayrı, yurdun mu vardır? Gönül şehrine çokça menzilin mi vardır? Akarsuyum çağıl çağıl, ne çağıldarsın… Elinden tutmak için Cibril mi gerek? Kanatlanıp uçmak için Burak mı gerek? Ateş olup yanmak için çerağ mı gerek? Akarsuyum çağıl çağıl, ne çağıldarsın… Yeşil orman içinde gezer durursun Ağaçlarda, çiçeklerde aşkı bulursun Ne mübareksin, canlara canan olursun Akarsuyum çağıl çağıl, ne çağıldarsın… Başın vurup taşlara yürek dağlama Bencileyin biçare yaram dağlama Aşkın hakikatiyle sarıp sarmala Akarsuyum çağıl çağıl, ne çağıldarsın… Bu fâni dünyaya sürgün mü geldin? Hâlden hâle geçip düşkün mü oldun? Arayışta kaldın, yanıp kavruldun Akarsuyum çağıl çağıl, ne çağıldarsın… Seni anlamak için olmak mı gerek? Akıp deryalara dolmak mı gerek? Gönlü okyanusa karmak mı gerek? Akarsuyum çağıl çağıl, ne çağıldarsın… Aşk ise anladım böyle güzel akışın Sevginin safiyeti, duru oluşun Meşk ile serhoş olup başın vuruşun Akarsuyum çağıl çağıl, ne çağıldarsın… Benlik hanesini kaldırıp attın Yaktın yüreğimi, aşk ile yaktın Onca canlı güruhun özüdür tahtın Akarsuyum çağıl çağıl, ne çağıldarsın…